شش قرن اخير است . كتابهاى معروف قونوى عبارت است از : مفتاح الغيب ، نصوص ، فكوك . قونوى در سال 672 ( سال فوت مولوى و خواجه نصيرالدين طوسى ) و يا سال 673 درگذشته است . ز . مولانا جلال الدين محمّد بلخى رومىمعروف به مولوى ، صاحب كتاب جهانى مثنوى . از بزرگترين عرفاى اسلام و از نوابغ جهان است . نسبش به ابوبكر مىرسد . مثنوى او دريايى است از حكمت و معرفت و نكات دقيق معرفة الروحى و اجتماعى و عرفانى . در رديف شعراى طراز اول ايران است . مولوى اصلًا اهل بلخ است . در كودكى همراه پدرش از بلخ خارج شد . پدرش او را با خود به زيارت بيت اللَّه برد . با شيخ فريدالدين عطار در نيشابور ملاقات كرد . پس از مراجعت از مكه همراه پدر به قونيّه رفت و آنجا رحل اقامت افكند . مولوى در ابتدا مردى بود عالم و مانند علماى ديگر همطراز خود به تدريس اشتغال داشت و محترمانه مىزيست تا آنكه با شمس تبريزى عارف معروف برخورد ، سخت مجذوب او گرديد و ترك همه چيز كرد . ديوان غزلش به نام شمس است . در مثنوى مكرر با سوز و گداز از او ياد كرده است . مولوى در سال 672 درگذشته است . ح . فخرالدين عراقى همدانىشاعر و غزلسراى معروف . شاگرد صدرالدين قونوى و مريد و دست پروردهء شهاب الدين سهروردى سابق الذكر است . در سال 688 درگذشته است عرفاى قرن هشتم الف . علاء الدولهء سمنانى . نخست شغل ديوانى داشت ، كناره گرفت و در سلك عرفا درآمد و تمام ثروت خود را در راه خدا داد . كتب زيادى تأليف كرده است . در عرفان نظرى عقايد خاص دارد كه در كتب مهم عرفان طرح مىشود . در سال 736 درگذشته است . خواجوى كرمانى شاعر معروف از مريدان او بوده و در وصفش گفته است : هر كو به ره على عمرانى شد * چون خضر به سرچشمهء حيوانى شد